نوکر بی مدعا

0
71

خاک پای عاشقانم، خاک با من همنواست / مقصد دنیا و دینم، سرزمین کربلاست
گر چه جا ماندم ز همراهان ولی جایم هنوز / در کنار قبر مولایم، که پر نور و صفاست
می زنم هر دم قدم با رهراوان در عمق دل / تا بگویم من همانم، نوکر بی مدعاست
ای حسینی کز تو عالم می شناسد عدل و داد / این جهان در پنجه ی نامردمانش مبتلاست
کو علمدار تو، میدان شد مهیا بهر او / ضربتی تا راست گردد هر کجی در هر کجاست
وحدت دلها کنون با عشق تو آسان شده است / چون که حب تو درون هر دلی بی منتهاست
من نمی بینم بجز یک تن به راه اربعین / این هزاران در هزاران کس که باشد بر ملاست
این چه سری بود در ظهر ظهورت یا حسین / عالم و آدم تو گویی با وجودت آشناست
کافر و مومن به عشق تو خدایی گشته اند / هر کجا هستند گویی در پناه کبریاست
من نمی جویم بجز رویت در آن روز پسین / چونکه می دانم که معنای تو تفسیر خداست

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید