ربیع، ماه عزا نیست، ماهِ خوشحالی است
برای آن دل بی کینه، از ریا خالی است
زمانه، عصرِ ظهور نهان باطن ما
هر آنکه باطن او شد خدا، زمانه اش عالی است
سلام کن به ربیعی که از کرامت آن
ظهور طلعت مولا، درون هر سالی است
برای آمدنش، هر دلی تپنده شده است
درون سینه ی عالم، چه جار و جنجالی است
هر آنکه قدرت پرواز داشت، در میدان
بدون واهمه دنبال هر پر و بالی است
وجوب عشقِ قیام و جهاد روشن هست
حرام گشته در این عرصه هر چه بیحالی است
حسن بشیر
23/5/1405
